Okazało się, że Marcin przyszedł. Bo postanowił iść na spacer, ale zauważył, że nie ma w domu szalika. A dość zimno się zrobiło na podwórku. Także stwierdził, że pewnie u mnie został. Jak tam nasza kaleka się miewa? Zapytał z wielkim uśmiechem kiedy już wszedł. Bo oczywiście stwierdziłyśmy, że bez herbaty i plotek się nie obejdzie. A Marcin, to już nie bardzo miał coś do powiedzenia. Dawno nie widział się z moją siostrą. A ze szwagrem jeszcze dawniej. Także stwierdził, że chętnie posłucha, co tam u nich. Jak widzę, przywiozłaś Werce zajęcie- Tomek popatrzyła na mnie trzymającą Anetkę.

A co, niech wie że jest ciocią. Przynajmniej raz na jakiś czas. Bo pewno już zapomniała jak chrześnica wygląda. Oj tam, oj tam wcale ciocia nie zapomniała. Już nie róbcie ze mnie takiej zołzy, prawda Anetko? Ciocia jest kochana. Ciociu, przecież Anetka jest za mała, ona nie rozumie co Ty do niej mówisz. A już na pewno Ci nie odpowie. Podsumował mnie Michałek, po czym wszyscy wybuchliśmy śmiechem. Widzisz ciocia, mówiłam Ci, że za mało z nami przebywasz.